III. CZĘŚĆ DOŚWIADCZALNA

3.1. Odczynniki i materiały chemiczne.

1.) Substancja biologicznie czynna:
- Trimetoprim
Producent: Terpol S.A Sieradz

2.) Solubilizatory:

a) Polimery kondensacyjne glikoli polipropylenowych
z glikolami polioksyetylenowymi - Pluroniki szeregu F:

b) Produkty addycji tlenku etylenu do glicerydów
pochodzenia roślinnego - Rokacety szeregu R:

c) Etoksylaty alkoholi - alkilopolioksyetery - Rokanole
szeregu 0:

3.) Substancje pomocnicze:

a) Poliwinylopirolidon [Polyvinylopyrolidone]
(Polyplasdone® XL-10, Crosspovidone NF ).
Producent: ISP Technologies INC,Manufaktirer of GAF® Chemicals.

b) Celuloza mikrokrystaliczna - Cellulose microcrystolline ca. 0,038 mm (Avicel TG 101, Avicel PH, Avirin)
Producent: Serva - Feinbiochemica Heidelberg/ New York

4.)Rozpuszczalniki:

a) woda destylowana;
b) wodorotlenek sodowy cz.d.a: PPH "POCh" S.A Gliwice.

 

EMAIL SPIS TREŚĆI
LITERATURA

 

3.2. Aparatura.

  1. Wagi:
2. Stalagmometr - (Tropfen Wasser, Medingen) z układem termostatującym, typ MLW- UZC. (Niemcy)

3. Spektrofotometr - Specord M-40, Carl Zeiss – Jena.

4. Komputer klasy IBM PC.

5. Oprogramowanie:

 

EMAIL SPIS TREŚĆI
LITERATURA

 

3.3. Metody.

3.3.l. Pomiar napięcia powierzchniowego i wyznaczenie
             krytycznego stężenia micelarnego 
             Rokacetów, Rokanoli i Synperoników.

     Napięcie powierzchniowe badanych wodnych roztworów związków powierzchniowo czynnych określono metodą stalagmometryczną. W tym celu z roztworów podstawowych rokacetów, pluroników i rokanoli o stężeniach ok. 1.0-1.5g/100cm³ wykonano serię rozcieńczeń. Pomiaru dokonano w temperaturze pokojowej, polegał on na dokładnym okreœleniu liczby kropli wypływających z objętości między górną a dolną kreską stalagmometru, jako cieczy wzorcowej użyto wody destylowanej.

Napięcie powierzchniowe w badanych szeregach rozcieńczeń roztworów Pluroników, Rokanoli i Rokacetów wyliczono ze wzoru:

σ = σ w  

(dzl * nw)


 (dw * n)

gdzie:σ w - napięcie powierzchniowe wodydzl - gęstość cieczy badanej

dw - gęstość wody
nw - liczba kropli wody
n - liczba kropli cieczy badanej

Przebieg zależności σ = f(c) [g/100cm³] przedstawiono na wykresach (Ryciny: 14-22.). Nastźpnie obliczono (program komputerowy “TRAUBE”) współczynnik a i b równań prostych opisujących zależność napięcia powierzchniowego od stężenia w zakresie małych stężeń ZPC i jego większych stężeń.

Punkt, w którym prosta przedstawiająca szybkie zmiany wartości σ /c ( gdzie napięcie powierzchniowe obu zakresów stężeń ZPC są sobie równe) określa wartość krytycznego stężenia micelarnego (CMC).

Jeżeli równanie prostej szybkich zmian ma postać :

y1 = a1x + b1 ,

a równanie prostej wolnych zmian postać :

y2 = a2x + b2 ,

to obie proste przecinają się w punkcie odpowiadającym CMC, które wyliczono ze wzoru:

cmc = (b2-b1) / (a1-a2)

EMAIL SPIS TREŚĆI
LITERATURA

 

3.3.2. Wyznaczanie krzywej wzorcowej
Trimetoprimu.

    Celem pomiaru było określenie przy użyciu roztworu wzorcowego trimetoprimu zależności jego absorbancji
od stężenia. Przygotowano roztwór trimetoprimu w wodorotlenku sodu ( 40g/l ) zawierający 5 mg substancji w 100 cm³. Z roztworu wzorcowego (podstawowego) pobrano 50 cm³, a nastźpnie umieszczono w kolejnej kolbie na 100 cm³ i uzupełniono do kreski roztworem wodorotlenku sodu. Czynność tę powtarzano z każdą kolejną próbą roboczą aż do uzyskania szeregu stężeń trimetoprimu w przedziale 0.005-1.562·10-4 g/100cm³. Nastźpnie otrzymane roztwory zbadano spektrofotometrycznie
w za
kresie od 250 do 300 nm w warstwie l cm. Widmo adsorbcyjne wykazuje maksimum przy około 287 nm. [ 13.]

Uzyskaną zależność absorbancji od stężenia trimetoprimu przedstawiono na wykresie w układzie współrzędnych A = f(c).

EMAIL SPIS TREŚĆI
LITERATURA

 

3.3.3. Wpływ stężenia ekspozycyjnego tenzydu
na ilość zsolubilizowanego trimetoprimu.

Badaniem objęto związki powierzchniowo czynne z grupy:

  1. Rokanoli:
    Rokanol 0-18, Rokanol 0-30, Rokanol 0-100;
  2. Rokacetów:
    Rokacet R-26, Rokacet R-40, Rokacet R-70;
  3. Pluroników:
    Pluronik F-68, Pluronik F-94, Pluronik F-108;

Przygotowano wodne roztwory podstawowe związków powierzchniowo czynnych o stężeniu tenzydu:

• Pluroniki - 2,5g/100cm³
• Rokanole - 1.5g/100cm³
• Rokacety - 1,0g/100cm³

Wykonano szeregi ich rozcieńczeń uzyskując stężenia w zakresie:

• Pluroniki - 2.5 - 0.1562 g/100cm³
• Rokanole - 1.5 - 0.0937 g/100cm³
• Rokacety - 1.0 - 0.0625 g/100cm³

    Do każdego z otrzymanych roztworów dodano 0,1g trimetoprimu, wymieszano i pozostawiono na 24 godziny.Metodą sączenia oddzielono nadmiar nie rozpuszczonego trimetoprimu. Z klarownych roztworów pobrano następnie po 1cm³, umieszczono w kolbach na 50 cm³ i uzupełniono wodą do kreski otrzymując w ten sposób roztwory robocze, poddane dalszej analizie spektrofotometrycznej.

W warunkach opisanych w punkcie 3.3.2. zmierzono absorbancję. Na podstawie odczytanych wartości znaleziono na krzywej wzorcowej stężenia trimetoprimu zsolubilizowanego przez wodne roztwory tenzydów.

 

EMAIL SPIS TREŚĆI
LITERATURA

 

3.3.4. Opracowanie i przygotowanie receptury
tabletek trimetoprim 0,1 g.

Skład recepturowy w przeliczeniu na jedną tabletkę:

Sposób przygotowania masy tabletkowej do tabletkowania bezpośredniego:

Do mieszalnika wprowadzono, w recepturowej ilości, substancję biologicznie czynną – trimetoprim BP/USP
o zdefiniowanej strukturze krystalograficznej (analiza sitowa) wraz z polivinylopirolidonem i stearynianem magnezu.

Starannie przy wolnych obrotach wymieszano, a następnie przesiano przez sito o wielkości oczek 0,35mm. Do ujednolicenia mieszaniny wprowadzono mikrokrystaliczną celulozę (Vivapur 102) i fazowo wymieszano do uzyskania stabilnego nasypowo i trwałego tzw. ciężaru nasypowego masy tabletkowej.

Tabletki tłoczy się przy stałej kontroli stabilności ciężaru nasypowego i wilgotności, która nie powinna przekraczać 6,5 %.

Drogą bezpośredniego tabletkowania przygotowano dwa rodzaje tabletek z trimetoprimem. Różnica w ich wykonaniu polegała na wykorzystaniu w procesie technologicznym specjalnych mieszalników zapewniających równomierne zsypywanie się proszku - TABLETKA B, które zastąpiły powszechnie stosowane leje nasypowe - TABLETKA A.

EMAIL SPIS TREŚĆI
LITERATURA

 

3.3.5. Badanie zależności między ilością zsolubilizowanego trimetoprimu ( in substancja ) w obecności substancji pomocniczych, a stężeniem związków powierzchniowo czynnych.

 

    W pierwszym etapie eksperymentu przygotowano roztwory podstawowe tenzydów według wcześniej opracowanego schematu (patrz punkt 3.3.3). Do każdej kolby miarowej dodano 0,1g trimetoprimu i substancji pomocniczych w ilości odpowiadającej ich zawartości w tabletce: celuloza mikrokrystaliczna 0,08 g, poliwinylopirolidon 0,016 g.

    Następnie zawartość kolb zamieszano i pozostawiono na 24 godziny. Kolejny etap pracy obejmował przygotowanie roztworów roboczych i poddanie ich analizie spektrofotometrycznej (przebieg analizy jak w punkcie 3.3.3, z tą różnicą, że ze względu na obecność substancji pomocniczych w roztworze podstawowym, roztwory robocze przygotowano w rozcieńczeniu 1: 100). Ostatni etap doświadczenia polegał na znalezieniu w oparciu o krzywą wzorcową stężenia zsolubilizowanego trimetoprimu.

 

EMAIL SPIS TREŚĆI
LITERATURA

 

3.3.6. Badanie zależności pomiędzy ilością zsolubilizowanego trimetoprimu z gotowej postaci leku (tabletka - trimetoprim 0,1g) a stężeniem związków powierzchniowo czynnych.

    Do przygotowanych szeregów rozcieńczeń roztworów podstawowych rokanoli, rokacetów, pluroników (patrz punkt 3.3.3) dodano tabletki trimetoprim 0,1g (tabl. A. i tabl. B.) otrzymane według receptury opisanej w rozdziale 3.3.4.

    Po wymieszaniu i 24 godzinnej ekspozycji nadmiar nie rozpuszczonych stałych składowych tabletek, oddzielono metodą dekantacji, następnie sączenia i przygotowano roztwory robocze o stężeniu 1:100, które badano potem spektrofotometrycznie (patrz punkt 3.3.2).

Ilość zsolubilizowanego trimetoprimu określono po analizie krzywej wzorcowej.

 


EMAIL SPIS TREŚĆI
WSTĘP
POPRZEDNI ROZDZIAŁ (CEL PRACY)

NASTĘPNY ROZDZIAŁ ( OMÓWIENIE WYNIKÓW )
LITERATURA

MAGISTER 2000 (c)